اسیدیته قهوه؛ تفاوت ترشیِ طعمی و pH

سه مفهوم که نباید یکی بگیریم

در گفتگوهای قهوه، «اسیدیته» گاهی به طعم روشن و میوه‌ای اشاره می‌کند؛ این توصیف حسی با pH یکسان نیست. pH میزان اسیدی یا بازی بودن محلول را نشان می‌دهد و اسیدیتهٔ قابل تیتر، ظرفیت اسیدی اندازه‌گیری‌شده را. پژوهش روی قهوهٔ دمی نشان داده pH به‌تنهایی با شدت ترشیِ ادراک‌شده همبستگی ضعیف‌تری از اسیدیتهٔ قابل تیتر دارد.

چه چیزی ترشی ناخوشایند می‌سازد؟

ترشی تند در فنجان می‌تواند از ترکیب دانه، رُست، آب، آسیاب و عصاره‌گیری اثر بگیرد. اگر قهوه کم‌استخراج باشد، مزهٔ نارس یا تیز ممکن است غالب شود. در دم‌آوری دمی، کمی ریزترکردن آسیاب یا افزایش ملایم زمان تماس می‌تواند نقطهٔ شروع آزمایش باشد؛ هر بار فقط یک متغیر را عوض کنید.

طعم را چگونه تنظیم کنیم؟

• اگر فنجان بیش‌ازحد ترش است، آسیاب را کمی ریزتر کنید یا زمان دم‌آوری را اندکی افزایش دهید.
• اگر تلخ و خشک است، برعکس عمل کنید: آسیاب کمی درشت‌تر، زمان کوتاه‌تر یا نسبت آب بیشتر را آزمایش کنید.
• برای مقایسهٔ دانه‌ها، روش و نسبت آب به قهوه را ثابت نگه دارید؛ سپس طعم را یادداشت کنید.

انتخاب رُست تیره یا روش کلدبرو ممکن است حس طعمی را تغییر دهد، اما تضمین نمی‌کند نوشیدنی برای رفلاکس یا ناراحتی گوارشی مناسب شود. اگر قهوه علائم جسمی ایجاد می‌کند، مقدار یا مصرف را تغییر دهید و برای علائم مداوم مشورت پزشکی بگیرید.

برای مطالعهٔ بیشتر: پژوهش حسی دربارهٔ pH، اسیدیتهٔ قابل تیتر و ترشی قهوه

مطالعهٔ مرتبط

برای ادامهٔ مطالعه: رفع ترشی و تلخی اسپرسو: راهنمای کامل برای تهیه اسپرسوی متعادل در خانه